حیوانات خانگی وقتی تلویزیون میبینند، چه چیزی میبینند؟
آیا سگها میفهمند در تلویزیون چه خبر است؟
تا حالا دیدهای که سگت به سگ داخل تلویزیون پارس کند؟ یا گربهای سعی کند پرندهای را که در مستند طبیعت دیده، با پنجه بگیرد؟ همین رفتارها باعث میشود فکر کنیم آیا حیوانات خانگی واقعاً همان چیزی را میبینند که ما میبینیم، یا تلویزیون برایشان فقط یک جعبه عجیب و جادویی در خانه است.
برای اینکه بهتر بفهمیم سگها و گربهها هنگام نگاه کردن به صفحه تلویزیون چه تجربهای دارند، باید کمی درباره بینایی حیوانات خانگی و تکنولوژی تصویر در تلویزیون بدانیم.
حیوانات خانگی وقتی تلویزیون میبینند، چه چیزی میبینند؟
سگها و گربهها تلویزیون را دقیقاً مثل انسانها نمیبینند. چشم آنها بیشتر برای تشخیص حرکت ساخته شده، نه برای دیدن جزئیات ظریف. به همین دلیل، وقتی به تلویزیون نگاه میکنند، تجربه تصویری آنها با ما فرق زیادی دارد.
دو عامل مهم در این تفاوت نقش دارند:
نرخ تازهسازی تصویر
تلویزیونهای قدیمی تصویر را با نرخ حدود ۵۰ تا ۶۰ هرتز نمایش میدادند. انسان معمولاً این تصویر را پیوسته و روان میبیند، اما سگها برای دیدن حرکت روان به نرخ بالاتری نیاز دارند، حدود ۷۰ تا ۸۰ هرتز یا بیشتر.
اگر نرخ تازهسازی پایین باشد، تصویر برای سگ ممکن است بیشتر شبیه یک اسلایدشو سریع دیده شود تا یک حرکت نرم و طبیعی. تلویزیونهای جدیدتر، مخصوصاً مدلهای HD و جدید، معمولاً نرخ تازهسازی بالاتری دارند و برای بعضی حیوانات خانگی تصویر واقعیتر و جذابتر به نظر میرسد.
دید رنگی
سگها و گربهها رنگها را مثل ما نمیبینند. آنها دید رنگی محدودتری دارند و معمولاً قرمزها را مثل ما تشخیص نمیدهند. به همین دلیل، تصویر تلویزیون برای آنها بیشتر در طیفهای آبی، زرد و خاکستری دیده میشود.
مثلاً یک شیء قرمز روی صفحه ممکن است برای سگ یا گربه بیشتر شبیه قهوهای کمرنگ یا خاکستری دیده شود. به همین دلیل، حیوانات خانگی بیشتر از رنگ، به حرکت، نور و صدا واکنش نشان میدهند.
در نتیجه، تلویزیون برای حیوانات خانگی نسخهای کمرنگتر، سادهتر و متفاوتتر از چیزی است که ما میبینیم.
آیا حیوانات خانگی میفهمند در تلویزیون چه میبینند؟
وقتی سگ یا گربه به تلویزیون نگاه میکند، معمولاً متوجه نمیشود که تصویر روی صفحه، فقط نمایش چیزی از دنیای واقعی است. مثلاً وقتی گربه پرندهای را روی صفحه میبیند، با خودش فکر نمیکند: «این یک پرنده در جنگل است.» او فقط به حرکت و صدایی که جلوی چشمش اتفاق میافتد واکنش نشان میدهد.
سگها و گربهها معمولاً اینطور واکنش نشان میدهند:
سگها
برای سگ، چیزی که روی تلویزیون دیده میشود، ممکن است فقط یک شکل متحرک و صدادار باشد. اگر روی صفحه سگ دیگری ببیند یا صدای پارس بشنود، ممکن است برای چند لحظه کنجکاو شود، پارس کند یا سرش را کج کند.
اما چون تصویر تلویزیون بو ندارد، خیلی از سگها زود علاقهشان را از دست میدهند. برای سگها بو یکی از مهمترین راههای فهمیدن دنیاست. چیزی که بو نداشته باشد، برایشان کمتر واقعی به نظر میرسد.
گربهها
گربهها بیشتر به حرکتهای سریع و کوچک واکنش نشان میدهند. یک پرنده، موش یا حشره روی صفحه میتواند غریزه شکار گربه را فعال کند. ممکن است گربه به سمت تلویزیون بپرد یا با پنجه به صفحه بزند.
اما وقتی پنجهاش به صفحه صاف و گرم تلویزیون میخورد و چیزی برای گرفتن وجود ندارد، خیلی زود متوجه میشود که این شکار واقعی نیست و ممکن است بیخیال شود.
پس حیوانات خانگی ممکن است از حرکتها و صداهای تلویزیون خوششان بیاید، اما معمولاً خیلی زود متوجه میشوند که چیزی که میبینند، واقعی نیست.
چرا بعضی حیوانات تلویزیون را دوست دارند و بعضیها نه؟
اگر چند حیوان خانگی داشته باشی، احتمالاً دیدهای که یکی از آنها با علاقه تلویزیون تماشا میکند، اما دیگری کاملاً بیتفاوت است. این موضوع طبیعی است و چند دلیل دارد.
نژاد و غریزه
بعضی نژادهای سگ، مخصوصاً نژادهایی که برای شکار، گلهداری یا دنبال کردن حرکت تربیت شدهاند، بیشتر به تصویر تلویزیون واکنش نشان میدهند. این سگها معمولاً کوچکترین حرکتها را سریعتر تشخیص میدهند.
در مقابل، بعضی نژادها که غریزه شکار یا دنبال کردن کمتری دارند، ممکن است تلویزیون را کاملاً نادیده بگیرند.
عادت از کودکی
تولهسگها و بچهگربههایی که از سن کم در خانهای با تلویزیون بزرگ میشوند، معمولاً یاد میگیرند که تلویزیون بخشی از صدای پسزمینه خانه است و اهمیت زیادی ندارد.
اما حیوانی که در بزرگسالی برای اولین بار با تلویزیون روبهرو میشود، ممکن است نسبت به آن کنجکاوتر باشد.
شخصیت حیوان
شخصیت هم خیلی مهم است. حیوانات کنجکاو، مضطرب یا خیلی هوشیار ممکن است بیشتر به تلویزیون توجه کنند، چون هر حرکت یا صدایی را بررسی میکنند. در مقابل، حیوانات آرام و مطمئن معمولاً زودتر تلویزیون را نادیده میگیرند.
جمعبندی
دفعه بعد که کنار سگت فیلم میبینی و او ناگهان به صفحه نگاه میکند، سرش را کج میکند یا به یک سگ داخل تلویزیون پارس میکند، میدانی که احتمالاً او تلویزیون را مثل تو نمیبیند.
حیوانات خانگی شاید داستان فیلم محبوب ما را نفهمند، اما حرکتها، صداها و حضور ما را حس میکنند. برای خیلی از آنها، مهمترین بخش تماشای تلویزیون خود فیلم نیست، بلکه این است که کنار ما هستند.